استادیار پژوهش، بخش تحقیقات و آموزش جنگل و مرتع، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه، سازمان تحقیقات و آموزش ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران. mjavanmiri@ut.ac.ir
چکیده
تغییرات اقلیمی به عنوان یکی از بزرگترین چالشهای قرن حاضر، بومسازگانهای جنگلی را در سراسر جهان با تهدیدهای بیسابقهای مانند افزایش دما، تغییر الگوی بارش، وقوع خشکسالیهای شدید و طغیان آفات و بیماریها مواجه ساخته است. رویکردهای سنتی مدیریت جنگل که بر پایه ثبات شرایط اقلیمی گذشته استوار بودند، دیگر کارآمدی لازم را ندارند. این مقاله به بررسی مفهوم جنگلشناسی تطبیقی به عنوان یک پارادایم نوین و راهبردی انعطافپذیر برای مدیریت جنگلها در برابر تغییرات اقلیمی میپردازد. جنگلشناسی تطبیقی بر پایه یادگیری فعال، پایش مستمر و تنظیم مدیریت بر اساس واکنشهای بومسازگان به تغییرات، استوار است. در این مقاله، اصول کلیدی، راهبردهای عملی و چالشهای پیش روی این رویکرد مورد بحث قرار میگیرد. نتایج نشان میدهد که ادغام دانش بومی با علم روز، سرمایهگذاری در تحقیق و توسعه و ایجاد چارچوبهای حکمرانی انعطافپذیر، برای موفقیت جنگلشناسی تطبیقی و تضمین ارائه خدمات بومسازگانی جنگلها برای نسلهای آینده، ضروری است.
)